Analyse: Cicilia neemt het leiderschap van de AVP over, maar kan hij op eigen benen een leider worden?

Geschreven door Tito Laclé

Wat al enige tijd als een mogelijkheid naar voren kwam, is nu werkelijkheid geworden: Mike Eman zal tijdens het partijcongres van 4 oktober het leiderschap van de AVP overdragen aan Wendrick Cicilia. Eman bevestigde dit maandag zelf publiekelijk.

Die overdracht roept een veel grotere vraag op dan alleen wie de nieuwe leider van de AVP wordt. En ja, de vraag die ik het vaakst hoor, is deze: Is Wendrick Cicilia klaar om het politieke gewicht te dragen van een van de grootste en meest historische partijen van Aruba?

De vraag is terecht, maar het idee dat Cicilia helemaal geen ervaring heeft, is NIET volledig correct. Nee. Tijdens de verkiezingen van 2024 droeg Mike Eman de positie van lijsttrekker, nummer 1 op de kandidatenlijst, over aan Cicilia, terwijl Eman zelf de positie van lijstduwer, nummer 29, innam. De AVP won de verkiezingen met Cicilia aan het hoofd van de lijst, en Cicilia werd binnen de partij de tweede grootste stemmenkanon na Eman zelf. Dat maakte deel uit van het idee om “alles om te gooien”. Ik heb mijn twijfels of die doelstelling van vernieuwing tot nu toe werkelijk is bereikt, maar dat is een andere analyse. Wat Eman toen wél heeft weten te veranderen, is de leiderschapsstructuur. Cicilia is momenteel minister van Toerisme, Transport en Arbeid. Hij stapt dus niet vandaag pas de politiek binnen. Iets is beter dan niets. Al kan ik begrijpen dat men nog steeds vindt dat dit NIET voldoende is om leider van de groene partij te worden.

Maar nu komt het echte punt!

Er is een groot verschil tussen politieke ervaring hebben en ervaring hebben met het leiden van een grote partij op momenten van druk. En zeker een partij als de AVP. Juist op dat terrein moet Cicilia zich nog bewijzen.

Een van de belangrijkste vragen die ik hoor, en waar ik zelf ook over nadenk, is hoe onafhankelijk het nieuwe leiderschap werkelijk zal zijn. Mike Eman heeft de AVP ongeveer 25 jaar geleid en zei al in januari publiekelijk dat Cicilia zijn voorkeur had om hem als leider op te volgen. De overgang komt dus niet uit het niets; Cicilia is al langere tijd voorbereid en naar voren geschoven. Maar was die voorbereiding “voldoende”?

En juist dat kan een ander probleem creëren: waar begint Cicilia’s eigen leiderschap en waar eindigt de invloed van de vorige generatie? Er wordt al gezegd dat Cicilia nu een marionet zou kunnen worden, gemanipuleerd door een groep die “adviseurs” zal worden genoemd. Ook dat heb ik gehoord.

Het is volkomen normaal dat een nieuwe leider zich omringt met ervaren adviseurs. Dat kan juist een kracht zijn. Het gevaar ontstaat pas wanneer advies verandert in sturing of instructies en de nieuwe leider niet langer wordt gezien als degene die de uiteindelijke beslissing neemt. Zoals ik al zei: een marionet, een pop.

Als hij in de ogen van het publiek een marionet wordt, zal hij een groot deel van zijn geloofwaardigheid verliezen. Cicilia zal relatief snel moeten aantonen dat hij naar advies kan luisteren, maar ook “nee” kan zeggen wanneer zijn eigen overtuiging anders is. Juist hierover bestaan bij velen twijfels. Noticiacla heeft momenteel een enquête lopen om dit sentiment onder de lezers van Noticiacla te meten.

ARTHUR DOWERS

De mogelijke relatie met Arthur Dowers voegt een HEEL interessante dimensie toe. Laat mij uitleggen waarom!

Dowers beschikt over veel parlementaire ervaring en is momenteel minister van Justitie. In augustus liet hij in een gesprek met Noticiacla de mogelijkheid open van een toekomstige kandidatuur voor het premierschap, zonder die officieel aan te kondigen.

Als de AVP uiteindelijk kiest voor een constructie waarbij Cicilia partijleider is, maar Dowers minister-president wordt, dan zal de machtsverdeling buitengewoon duidelijk moeten zijn. Anders... waarom?

Wel, een partijleider kan politiek gezien niet ondergeschikt worden aan zijn eigen minister-president, maar een minister-president kan evenmin uitsluitend regeren via instructies vanuit het partijhuis. Dat is een delicate balans die alleen kan functioneren wanneer er goede afspraken zijn, voldoende wederzijds vertrouwen bestaat en verantwoordelijkheden duidelijk zijn afgebakend. En ook hier twijfelen velen eraan of dat daadwerkelijk het geval zal zijn.

HET IMAGO VAN CICILIA

Er zijn ook vragen over zijn imago. Ja, ook dit heb ik vaak gehoord en ik heb er zelf vergelijkbare gedachten over. De meer informele manier waarop Cicilia zich de laatste tijd kleedt, heeft VEEL publieke reacties losgemaakt. Er wordt gesproken over het feit dat hij de laatste tijd geen das meer draagt en dat zijn broeken “strak” zitten. Mensen zijn zelfs begonnen zijn kleding belachelijk te maken.

Maar om politieke bekwaamheid te meten, is kleding op zichzelf geen serieus criterium. Een informelere kledingstijl kan juist aantrekkelijk zijn voor jongere generaties en een signaal geven van vernieuwing ten opzichte van tradities. Jij en ik kunnen hierover denken wat we willen, maar kleding zou geen hoofdthema moeten worden.

Maar... ja, maar: politiek draait ook om perceptie. En perceptie kan een SLECHT DING zijn!

Een leider moet begrijpen dat de manier waarop hij zichzelf presenteert, communiceert, onder druk reageert en de instelling vertegenwoordigt, invloed kan hebben op hoe het publiek zijn gezag beoordeelt. Een te strakke broek kan de aandacht afleiden, onnodige spot uitlokken en daardoor contraproductief werken. De uitdaging is niet dat Cicilia een kopie wordt van Mike Eman of van welke andere leider dan ook — ook niet in de manier waarop hij zich kleedt — maar dat hij een authentiek imago opbouwt dat tegelijkertijd vertrouwen uitstraalt.

Ook zijn leeftijd zou niet automatisch als argument tegen hem moeten worden gebruikt. Geen enkele leider krijgt ervaring zonder ooit een eerste kans te hebben gekregen. De relevantere vraag is of de voorbereiding die Cicilia gedurende zijn jaren dicht bij Mike Eman heeft gehad, zijn ervaring als lijsttrekker en nu als minister voldoende zijn om de sprong te maken naar volledig leiderschap.

En juist daar ligt het belangrijkste punt.

De AVP presenteert deze verandering zelf als een “Era van Vernieuwing”, een overgang naar een nieuwe generatie. Maar vernieuwing is alleen succesvol wanneer de nieuwe generatie daadwerkelijk verantwoordelijk wordt voor de besluiten. Als Cicilia voortdurend afhankelijk blijft van een kring van veteranen om de koers te bepalen, zal hij moeite krijgen om zijn eigen gezag te vestigen. Als hij daarentegen ervaring negeert alleen maar om zijn onafhankelijkheid te demonstreren, kan hij een andere fout maken.

CONCLUSIE

Het publieke bewijs dat vandaag beschikbaar is, stelt mij niet in staat — hoewel iedereen natuurlijk het recht heeft om te denken wat hij wil — om te concluderen dat Wendrick Cicilia een succesvolle leider zal worden, zeker omdat hij blijkbaar niet tegelijkertijd met het leiderschap van de AVP ook het premierschap overneemt.

Maar evenzeer kan worden gezegd dat het huidige traject van Cicilia de gedachte NIET ondersteunt dat hij volledig onvoorbereid is. Hij is goed opgeleid, kan rekenen op een ervaren mentor, heeft de kandidatenlijst van de AVP al aangevoerd en heeft de afgelopen twee jaar als minister gediend. Of wij denken dat dit allemaal simpelweg bedoeld was om “de emoties binnen de partij tot bedaren te brengen”, is een andere zaak. Ook belangrijk is dat de partij zelf aangeeft dat deze overgang al geruime tijd is voorbereid.

Zijn echte test is nu niet zijn leeftijd, zijn das of zijn broek. Het gaat om drie andere zaken: of hij zelfstandig beslissingen kan nemen, of hij gezag kan behouden tussen figuren die meer ervaring hebben dan hij, en of hij de steun die Mike Eman hem heeft gegeven kan omzetten in een leiderschap dat werkelijk van Wendrick Cicilia zelf is.

Want laten we serieus zijn! Leiderschap erven is één ding. Een leider worden is iets totaal anders!